فصلنامه علمی مطالعات راهبردی فرهنگ

فصلنامه علمی مطالعات راهبردی فرهنگ

تحلیل ساختار نهادی و مدیریتی میراث فرهنگی در ایران مبتنی بر بازخوانی دیدگاه‌های مدیران و متخصصان پیشکسوت

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
رضا رحیم نیا 1
محمدرضا محمودی قوژدی 2
1 استادیار گروه مرمت و احیا بناهای تاریخی دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران. (نویسنده مسئول) Rahimnia@arc.ikiu.ac.ir
2 استادیار گروه مرمت و احیا بناهای تاریخی دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران. m.mahmoodi@arc.ikiu.ac.ir
10.22083/scsj.2026.571452.1358
چکیده
میراث فرهنگی به‌عنوان بخشی از هویت ملی و سرمایه‌های تاریخی هر کشور، با مجموعه‌ای از چالش‌های پیچیده و چندوجهی مواجه است که مدیریت و حفاظت از آن نیازمند نگرشی جامع و راهکارهای کارآمد خواهد بود. باتوجه‌به اهمیت این موضوع، پژوهش حاضر با هدف واکاوی چالش‌ها و راهبردهای کلان حوزه میراث فرهنگی ایران، مبتنی بر تحلیل نظرات ۳۹ نفر از مدیران و متخصصان پیشکسوت این حوزه در سال 1400 انجام شد. این تحلیل محتوای مفهومی که با نگاهی کیفی-کمی انجام گرفت دو گونه کلی چالش‌ها و راهکارها را در ارزیابی وضعیت وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی و با تمرکز بر حوزه میراث فرهنگی مدنظر داشته است. متن این نظرات پردازش و ابعاد جامعی از مسائل حوزه میراث فرهنگی شناسایی و دسته‌بندی شده است. فرایند تحلیل در نرم‌افزار MAXQDA و با روش تحلیل محتوا انجام گرفت. درنهایت در هر دو گونه چالش‌ها و راهکارها، یافته‌های اولیه در سه محور اصلی راهبردها، ساختارها و سیستم‌ها - که در حوزۀ مدیریت به‌عنوان ابعاد سخت یک سازمان شناخته می‌شوند - دسته‌بندی شد. محور راهبردی شامل مواردی مثل نقش مشارکت مردم، برنامه‌های فرادست، تعاملات بین‌المللی، ظرفیت‌های فرهنگی و جایگاه دانشگاه‌ها است. محور ساختاری شامل مواردی همچون چالش‌های مدیریتی، ضعف تشکیلات سازمانی، محدودیت‌های مالی، قوانین ناکارآمد و کارشناسان و منابع انسانی است. در سیستم نیز موضوعاتی مانند فرایند ثبت ملی و جهانی، حفاظت از بافت‌های تاریخی، نظام عرصه و حریم، باستان‌شناسی و گردشگری از موارد شناسایی شده هستند. در خروجی نهایی نیز پیامدهایی شامل «تقویت حکمرانی میراثی و انسجام رویه‌های مدیریتی»، «تقویت هویت ملی و سرمایه فرهنگی»، «حفاظت مردمی و افزایش تعلق اجتماعی»، «ارتقای دانش حفاظت و جبران خلأ نیروی انسانی»، «تربیت نیروی انسانی و تقویت جایگاه بین‌المللی» و «اصلاح رویه‌های مدیریتی» برای افق مطلوب در حفاظت از میراث فرهنگی معرفی شدند.
کلیدواژه‌ها
میراث فرهنگی ایران
مدیران و متخصصان پیشکسوت
چالش‌ها
راهکارها
منابع انسانی
دانش تخصصی
موضوعات

عنوان مقاله English

Analysis of the Institutional and Managerial Structure of Cultural Heritage in Iran: A Re-examination of Senior Managers’ and Experts’ Perspectives

نویسندگان English

Reza Rahimnia 1
Mohammadreza Mahmoodi Ghouzhdi 2
1 Assistant Professor, Department of Architectural Heritage, Faculty of Architecture and Urbanism, Imam Khomeini International University (IKIU), Qazvin, Iran. (Corresponding Author) Email: Rahimnia@arc.ikiu.ac.ir
2 Assistant Professor, Department of Architectural Heritage, Faculty of Architecture and Urbanism, Imam Khomeini International University (IKIU), Qazvin, Iran Email: m.mahmoodi@arc.ikiu.ac.ir
چکیده English

Introduction: Cultural heritage is intrinsically connected to the foundations of culture, identity, and historical awareness. In Iran, cultural heritage has consistently attracted attention at both governmental and societal levels, and its institutional structure has undergone numerous transformations over time. Despite these institutional changes, including the establishment of a dedicated ministry, cultural heritage management continues to face persistent organizational, managerial, and structural challenges that constrain its effectiveness. One of the central issues confronting the cultural heritage sector is its ongoing tension with development-oriented policies pursued by other governmental institutions. Legal contradictions, overlapping responsibilities, and divergent priorities often place heritage protection in tension with economic growth, urban expansion, and infrastructure development. This antagonistic relationship has intensified pressures on heritage assets and weakened the institutional authority responsible for their protection. At the same time, neglecting cultural identity and heritage values undermines social cohesion and reduces the potential for culturally grounded development. Addressing these challenges requires a comprehensive macro-level perspective that considers national policies, institutional frameworks, and the experiential knowledge of practitioners. Senior managers and experienced experts possess valuable tacit knowledge derived from years of direct engagement with heritage governance. Analyzing their perspectives offers an effective means of diagnosing current conditions, identifying structural weaknesses, and proposing realistic pathways for reform. This study aims to systematically examine these perspectives in order to clarify the current state of cultural heritage governance and inform future policy directions.
Methods: This research is grounded in an interpretive paradigm and employs a mixed qualitative–quantitative approach to content analysis. Primary data were obtained from the written statements and recorded perspectives of thirty-nine senior managers and experienced experts specializing in architectural heritage, urban heritage, and archaeology. These individuals participated in two consultative meetings held by the Ministry of Cultural Heritage, Tourism, and Handicrafts in December 2021. The collected texts were systematically analyzed using MAXQDA software. The analytical process involved several stages, including open coding, conceptual grouping, and thematic categorization. In total, 434 initial codes were extracted, which were subsequently organized into 140 conceptual groups and ultimately consolidated into 38 thematic categories. These categories were structured around two main dimensions—challenges and solutions—and three analytical domains: strategies, structures, and systems. The qualitative component of the analysis focused on interpreting meanings, relationships, and patterns embedded in expert narratives, while the quantitative component examined the frequency and distribution of themes. This combined approach enhanced analytical rigor and provided a comprehensive understanding of both the depth and prevalence of the identified issues.
Findings: The findings demonstrate that challenges and proposed solutions in Iran’s cultural heritage sector are closely interconnected and often represent two sides of the same issue. In the strategic domain, experts emphasized deficiencies in macro-level policymaking, limited integration of cultural heritage into national planning, insufficient public participation, weak awareness-raising initiatives, and reduced international engagement. They highlighted the necessity of developing a clear national roadmap that recognizes cultural heritage as a strategic asset contributing to identity, security, and sustainable development. Within the structural domain, the most frequently cited challenges include organizational fragmentation, ineffective administrative arrangements, politicized managerial appointments, the loss of expert human resources, and chronic financial constraints. Repeated institutional changes have weakened organizational memory and professional capacity. Experts therefore stressed the importance of strengthening the institutional position of cultural heritage, reforming legal frameworks, empowering expert bodies, and establishing stable funding mechanisms. The systems domain encompasses operational mechanisms such as heritage registration, conservation practices, buffer-zone regulation, archaeological governance, museum management, tourism integration, and private-sector involvement. Experts identified inconsistencies in national and international registration processes, inadequate protection of historic urban fabrics, and problematic interactions between tourism development and heritage conservation. They identified the promotion of sustainable cultural tourism, improved documentation and research, safeguarding intangible heritage, and clarification of regulatory systems as key priorities.
Conclusion: Overall, the results underscore the urgent need for comprehensive reform across the strategic, structural, and systemic dimensions of cultural heritage governance in Iran. Sustainable governance requires coherent policymaking, institutional stability, expert-driven management, and meaningful engagement with social and cultural capacities. The insights provided by senior managers and experienced experts offer a valuable foundation for guiding future reforms, addressing institutional and operational weaknesses, and strengthening the role of cultural heritage in national development.

کلیدواژه‌ها English

Iran'
s Cultural Heritage, Senior Managers and Experts, Challenges, Solutions, Human Resources
آزاد ارمکی، تقی و نوح منوری (1391). تحلیل محتوای سیاست‌های فرهنگی ایران، بر اساس قانون اساسی، سند سیاست‌های فرهنگی و برنامه پنجم توسعه،‌راهبرد اجتماعی فرهنگی، 1(2)، 7-37.
 Doi: 20.1001.1.22517081.1391.1.2.1.0
آشنا، حسام‌الدین و محمدرضا روحانی (1389). هویت فرهنگی ایرانیان از رویکردهای نظری تا مؤلفه‌های بنیادی. فصلنامه تحقیقات فرهنگی، 3 (4)، 157-185.                 Doi: 10.7508/ijcr.2010.12.007
ابوالفضلی کریزی، حسین و ابوالفضل پسندیده (1400). تحلیل محتوای سیاست‌های فرهنگی و موانع توسعه‌ای آن در دوران جمهوری اسلامی. فصلنامه علمی مطالعات راهبردی فرهنگ، 1(4)، 9-29.
 Doi:10.22083/scsj.2022.145950
احمدی، حمید (1388). بنیادهای هویت ملی ایرانی: چهارچوب نظری هویت ملی شهروند محور، تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
احمدیان هروی، محمد و سیدمحمد مهدی خویی (1396). مطالعۀ تحولاتِ نهادی سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری، مطالعات جامعه‌شناختی (نامه علوم اجتماعی سابق)، 24 (1)، 229-257.
 Doi:10.22059/jsr.2017.63523
بکتاش، سعید، امین‌پور، احمد و بهشید حسینی (1396). مدیریت آینده‌نگار راهبردی میراث فرهنگی ایرانی - اسلامی، مدیریت شهری و روستایی، ۱۶ (۴۷)، ۵۳۳-۵۴۵.
 https://ijurm.imo.org.ir/article-1-1927-fa.html
بهرامی، بهروز و میترا آزاد (1404). نقش‌آفرینی مردم در حفاظت از میراث معماری؛ بررسی و آسیب‌شناسی رویه‌های موجود درزمینۀ بافت تاریخی شهر یزد،‌نامه معماری و شهرسازی، 17 (46)، 122-139.
 Doi: 10.30480/aup.2025.5515.2188
چراغچی، سوسن و سعید شفیعا (1403). بررسی مسئولیت عمومی در قبال میراث فرهنگی و میراث طبیعی، تهران: مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی
حجت، مهدی (1380). میراث فرهنگی در ایران سیاست‌ها برای یک کشور اسلامی، تهران: سازمان میراث فرهنگی کشور.
حشمتی فر، نرجس، کریمی‌مونقی، حسین و سارا احمدی (1401). تحلیل محتوا (تکنیک یا روش پژوهش؟): یک مرور روایتی نظام‌مند. مجله دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، 29(6)،756-768.
 https://jsums.medsab.ac.ir/article_1521.html
رحیم‌نیا، رضا، قرائتی، مهران، زمانی فرد، علی و سعید سعیدپور (1397). تبیین نظام حاکم بر اقدامات حفاظتی معماران بومی با بهره‌گیری از دانش ضمنی معماران در جنوب خراسان. نشریه علمی مرمت و معماری ایران، ۸ (۱۶)، ۶۹-۸۶.                          Doi: 20.1001.1.23453850.1397.8.16.4.1
سپنجی، محمد و سعید شفیعا (1402). گزارش نظارتی در مورد تعیین حریم آثار ملی بند «12» ماده 3 قانون اساسنامه سازمان میراث فرهنگی کشور مصوب 1367، مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی.
شریفی، سید علیرضا و عبدالرضا فاضلی (1391). واکاوی سیاست‌گذاری فرهنگی در جمهوری اسلامی ایران (آسیب‌ها و راهبردها)، مجلس و راهبرد 19(69)، 55-90.             https://nashr.majles.ir/article_54.html
شورای‌عالی اداری (1385). مصوبه راجع به ادغام سازمان صنایع‌دستی ایران و سازمان میراث فرهنگی و گردشگری مصوب 21/1/1385.                         https://rc.majlis.ir/fa/law/show/133801
صالحی‌پور، محمدرضا، اکبرپور، فرج و آزاده عظیمی (1404). جایگاه حفاظت از میراث فرهنگی در نظام جمهوری اسلامی ایران. راهبرد اجتماعی فرهنگی، 14(2)، 381-408.          Doi: 10.22034/scs.2025.479243.1607
صمدپوری جاوید، مینا، سلطانی، حسن، کاظمی، امیر و هدیه جعفرپور (1404). ارائه الگوی بهینه خط‌مشی سازمان‌های فرهنگی با استفاده از نظریه داده‌بنیاد و تحلیل ساختاری (مطالعه موردی: وزارت میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری)، فصلنامه مهندسی مدیریت نوین 1(11)، 153-174.
 Doi: 10.71652/JMEM.2025.1107734
فدایی‌نژاد، سمیه و پیروز حناچی (1393). بررسی و تبیین سیر تحول سیاست‌ها و برنامه‌های حفاظت از میراث فرهنگی، بازۀ زمانی سال 1357 تا 1391، مطالعات معماری ایران،3 (5)، 21-37.
 https://jias.kashanu.ac.ir/article_111721.html
‌قانون برنامه‌وبودجه کشور (1351).                           https://rc.majlis.ir/fa/law/show/96903
‌قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران (1379).
 https://rc.majlis.ir/fa/law/show/93301
قانون اساسنامه سازمان میراث فرهنگی کشور (1367).                         https://rc.majlis.ir/fa/law/show/91528
قانون تشکیل وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی (1398).
 https://rc.majlis.ir/fa/law/show/1251062
کچویان، حسین (1384). تطور گفتمان‌های هویتی در ایران، تهران: نی.
محمودی قوژدی، محمدرضا (1403). مطالعه تطبیقی نظام طبقه‌بندی آثار فرهنگی-تاریخی غیرمنقول در سطح بین‌المللی، تهران: مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی.
محمودی قوژدی، محمدرضا و سعید شفیعا (1402). بررسی فرایند ثبت میراث جهانی در ایران و ارائه راهکارهای تقنینی، تهران: مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی.
مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی (1390). طرح ادغام سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی (1382). گزارش کارشناسی درباره لایحه تشکیل سازمان میراث فرهنگی و گردشگری.
مرتجائی، سوده، حاجیانی، ابراهیم، صالحی امیری، سیدرضا و غلامرضا امیرخانی (1404). راهبردهای کلان حفاظت از میراث فرهنگی ایران با تأکید بر میراث مستند و مکتوب، فصلنامه علمی مطالعات راهبردی فرهنگ، 5 (1)، 57-86.                              Doi: 10.22083/scsj.2024.485700.1229
مقتدائی، مرتضی و علیرضا ازغندی (1395). آسیب‌شناسی سیاست‌گذاری فرهنگی جمهوری اسلامی ایران. علوم سیاسی، 34 (12)، 7-26.
نیکوکار، غلامحسین، علیدادی، یاسر و حمزه رایج (1388). تدوین مؤلفه‌های آسیب‌شناسی سازمانی مرکز ملی فرش با بررسی نقش آن در صادرات فرش دستباف، مدیریت بازرگانی، 1(3)، 165-184.
 Doi: 20.1001.1.20085907.1388.1.3.10.9
وزارت میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری (1400). پیشکسوتان میراث فرهنگی. کتابچه منتشر شده از محتوای نشست هم‌اندیشی با استادان و پیشکسوتان. تهران: وزارت میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری.
Azad Armaki, T., & Monavari, N. (2012). Content analysis of Iran’s cultural policies based on the Constitution, the cultural policy document, and the Fifth Development Plan. Rahbord-e Ejtemaei-ye Farhangi, 1(2), 7-37. [in Persian] Doi: 20.1001.1.22517081.1391.1.2.1.0
Abolfazli Karizi, H., & Pasandideh, A. (2021). Content analysis of cultural policies and their developmental barriers during the Islamic Republic period. Strategic Studies of Culture Quarterly, 1(4), 9-29. [in Persian] Doi:10.22083/scsj.2022.145950
Ahmadian Heravi, M., & Khoei, S. M. M. (2017). A study of institutional transformations of the Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism Organization. Sociological Studies (Formerly Social Sciences Letter), 24(1), 229-257. [in Persian] Doi:10.22059/jsr.2017.63523
Baktash, S., Aminpour, A., & Hosseini, B. (2017). Strategic foresight management of Iranian-Islamic cultural heritage. Urban and Rural Management, 16(47), 533-545. [in Persian] https://ijurm.imo.org.ir/article-1-1927-fa.html
Bahrami, B., & Azad, M. (2025). Public participation in the protection of architectural heritage: Review and pathology of existing practices in the historic fabric of Yazd. Architecture and Urbanism Letter, 17(46), 122-139. [in Persian] Doi: 10.30480/aup.2025.5515.2188
Burton, R. M., & Obel, B. (2004). Strategic organizational diagnosis and design: The dynamics of fit. Springer.
Cheraghchi, S., & Shafia, S. (2024). Public responsibility toward cultural and natural heritage. Tehran: Parliament Research Center. [in Persian] - Harrison, M. I. (2005). Diagnosing organizations: Methods, models, and processes. SAGE Publications.
Fadaei-Nejad, S., & Hanachi, P. (2014). Analysis and explanation of the evolution of cultural heritage protection policies and programs (1979-2012). Iranian Architecture Studies, 3(5), 21-37. [in Persian] https://jias.kashanu.ac.ir/article_111721.html
Fifth Five-Year Development Plan of the Islamic Republic of Iran (2011-2015). (2010). [in Persian] https://rc.majlis.ir/fa/law/show/790196 
Henderson, A. and N. McEwen (2005), “Do Shared Values Underpin National Identity? Examining the Role of Values in National Identity in Canada and the United Kingdom”,‌National Identities, vol. 7‚ no. 2.
Hojjat, M. (2001). Cultural heritage in Iran: Policies for an Islamic country. Tehran: Iranian Cultural Heritage Organization. [in Persian]
Heshmatifar, N., Karimi-Monaghi, H., & Ahmadi, S. (2022). Content analysis (technique or research method?): A systematic narrative review. Sabzevar University of Medical Sciences Journal, 29(6), 756-768. [in Persian] https://jsums.medsab.ac.ir/article_1521.html
ICOMOS. (1987). Charter for the conservation of historic towns and urban areas (Washington Charter).
ICOMOS. (1993). Guidelines for education and training in the conservation of monuments, ensembles and sites.
ICOMOS. (1999a). The Burra Charter: The Australia ICOMOS charter for places of cultural significance.
ICOMOS. (1999b). International cultural tourism charter: Managing tourism at places of heritage significance.
ICOMOS. (2008). ICOMOS charter on the interpretation and presentation of cultural heritage sites.
ICOMOS. (2011). The Paris Declaration on heritage as a driver of development.
Izadi, M. S. (2010). An analytical review of three decades of policymaking, planning, and executive actions in the rehabilitation and regeneration of distressed urban fabrics. Tehran: Expediency Discernment Council Secretariat (Infrastructure and Production Affairs Commission, Spatial Planning, Housing and Urban Development Committee). [in Persian]
UNESCO. (1954). Convention for the protection of cultural property in the event of armed conflict, with regulations for the execution of the convention.
UNESCO. (1972). Convention concerning the protection of the world cultural and natural heritage.
UNESCO. (2003). Convention for the safeguarding of the intangible cultural heritage. UNESCO.
UNESCO. (2015). Recommendation concerning the protection and promotion of museums and collections, their diversity and their role in society.
McFillen, J. M., O’Neil, D. A., Balzer, W. K., & Varney, G. H. (2013). Organizational diagnosis: An evidence-based approach. Journal of Change Management, 13(2), 223-246. https://doi.org/10.1080/14697017.2012.679290
Peters, T., & Waterman, R. H., Jr. (2011). McKinsey 7-S model. Leadership Excellence, 28(10).
Law on the Plan and Budget Organization. (1972). [in Persian] https://rc.majlis.ir/fa/law/show/96903 
Third Economic, Social and Cultural Development Plan of the Islamic Republic of Iran. (2000). [in Persian]
 https://rc.majlis.ir/fa/law/show/93301 
Law on the Establishment of the Cultural Heritage Organization. (1985). [in Persian] https://rc.majlis.ir/fa/law/show/91172 
Law on the Establishment of the Cultural Heritage and Tourism Organization. (2003). [in Persian] https://rc.majlis.ir/fa/law/show/94002 
Law on Supporting the Restoration and Revitalization of Historic-Cultural Fabrics. (2019). [in Persian]
 https://rc.majlis.ir/fa/law/show/1199470 
Law on the Establishment of the Ministry of Cultural Heritage, Tourism and Handicrafts. (2019). [in Persian]
 https://rc.majlis.ir/fa/law/show/1251062 
Gozar, M. A. (2024). Review of Part Two of the National Budget Bill for 2025 (22): Budget allocations of the Ministry of Cultural Heritage, Tourism and Handicrafts. Tehran: Parliament Research Center. [in Persian]
Mahmoudi Ghozhdi, M. R. (2024). A comparative study of classification systems of immovable cultural-historical properties at the international level. Tehran: Parliament Research Center. [in Persian]
Mahmoudi Ghozhdi, M. R., & Shafia, S. (2023). Review of the World Heritage registration process in Iran and presentation of legislative solutions. Tehran: Majlis Research Center. [in Persian]
Ministry of Cultural Heritage, Tourism and Handicrafts. (2021). Veterans of cultural heritage: Proceedings of the consultative meeting with professors and senior experts. Tehran: Ministry of Cultural Heritage, Tourism and Handicrafts. [in Persian]
Mortajaei, S., Hajiani, E., Salehi-Amiri, S. R., & Amirkhani, G. R. (2025). Macro-strategies for safeguarding Iran’s cultural heritage with emphasis on documentary and written heritage. Strategic Studies of Culture Quarterly, 5(1), 57-86. [in Persian]
 Doi: 10.22083/scsj.2024.485700.1229 
Moqtadaei, M., & Azghandi, A. (2016). Pathology of cultural policymaking in the Islamic Republic of Iran. Political Science, 34(12), 7-26. [in Persian]
Nikookar, G. H., Alidadi, Y., & Rayeji, H. (2009). Developing components of organizational pathology of the National Carpet Center with emphasis on its role in handmade carpet exports. Business Management, 1(3), 165-184. [in Persian] 
 Doi: 20.1001.1.20085907.1388.1.3.10.9
Parliament Research Center. (2011). Plan for merging the Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism Organization into the Ministry of Culture and Islamic Guidance. [in Persian]
Parliament Research Center (2003). Expert report on the bill for establishing the Cultural Heritage and Tourism Organization. [in Persian]
Rahimnia, R., Gharati, M., Zamani-Fard, A., & Saeidpour, S. (2018). Explaining the governing system of conservation actions of indigenous architects using tacit knowledge in South Khorasan. Scientific Journal of Iranian Restoration and Architecture, 8(16), 69-86. [in Persian] Doi: 20.1001.1.23453850.1397.8.16.4.1
Rahimi, H. (2020). A comparative study of organizational pathological patterns: A strategy for Iranian organizations. Iranian Journal of Comparative Education, 3(4), 907-921.
Ravanfar, M. M. (2015). Analyzing organizational structure based on 7S model of McKinsey. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 5(5), 43-55. https://doi.org/10.6007/IJARBSS/v5-i5/1594
Salehipour, M. R., Akbarpour, F., & Azimi, A. (2025). The status of cultural heritage protection in the system of the Islamic Republic of Iran. Rahbord-e Ejtemaei-ye Farhangi, 14(2), 381-408. [in Persian] Doi: 10.22034/scs.2025.479243.1607
Samadpouri Javid, M., Soltani, H., Kazemi, A., & Jafarpoor, H. (2025). Presenting an optimal policy model for cultural organizations using grounded theory and structural analysis (Case study: Ministry of Cultural Heritage, Tourism and Handicrafts). Modern Management Engineering Quarterly, 1(11), 153-174. [in Persian] Doi: 10.71652/JMEM.2025.1107734
Sepanji, M., & Shafia, S. (2023). Supervisory report on determining protection zones of national monuments (Clause 12, Article 3 of the Statute Law of the Cultural Heritage Organization, 1988). Tehran: Parliament Research Center. [in Persian]
Seventh Five-Year Progress Plan of the Islamic Republic of Iran (2024-2028). (2024). [in Persian] https://rc.majlis.ir/fa/law/show/1809128 
Sharifi, S. A., & Fazeli, A. R. (2012). An analysis of cultural policymaking in the Islamic Republic of Iran (pathologies and strategies). Parliament and Strategy, 19(69), 55-90. [in Persian] https://nashr.majles.ir/article_54.html
Shafia, S. (2023). Legislative requirements for the implementation of Article 83 of the Constitution. Tehran: Parliament Research Center. [in Persian]
Shafia, S., & Hemmatpour, A. (2022). Performance evaluation of the Research Institute of Cultural Heritage and Tourism. Tehran: Majlis Research Center. [in Persian]
Supreme Administrative Council. (2006). Resolution on the merger of the Iran Handicrafts Organization and the Cultural Heritage and Tourism Organization (April 10, 2006). [in Persian] https://rc.majlis.ir/fa/law/show/133801 
Supreme Administrative Council. (2011). Resolution on regulations and procedures for organizing educational and research institutions of executive bodies (December 26, 2011). [in Persian] https://rc.majlis.ir/fa/law/show/806443 
Statute Law of the Cultural Heritage Organization. (1988). [in Persian] https://rc.majlis.ir/fa/law/show/91528 
Waterman, R. H., Jr., Peters, T. J., & Phillips, J. R. (1980). Structure is not organization. Business Horizons, 23(3), 14-26. https://doi.org/10.1016/0007-6813(80)90027-0