ارزیابی تأثیر قوانین و مقررات آموزش عالی بر توسعۀ مکاتب علمی در دانشگاه های ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه تعاون و رفاه اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)

2 دانشجوی دکتری برنامه‌ریزی توسعه آموزش عالی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

چکیده

حضور و پرورش مکاتب علمی در دانشگاه­ ها می­تواند سرمنشأ گفت­ وگوی سازنده و پیشرفت علمی شود. به­ نظر می­ رسد برخلاف بسیاری از دانشگاه­های جهان، چنین وضعیتی در دانشگاه­های کشورمان وجود ندارد؛ به عبارت دیگر، دانشگاه­ها به تقویت یک مکتب علمی خاص (اعم از داخلی یا خارجی) اهتمام نمی­ورزند و عملاً اولویت‌بندی میان نظریه­ها و مکاتب موجود وجود ندارد. پرسش پژوهش حاضر آن است که نقش قوانین و مقررات آموزش عالی در این وضعیت چیست؛ آیا قوانین و مقررات باعث شده که دانشگاه­ها  نتوانند روی مکتب علمی خاصی متمرکز شوند؟ پاسخ به این پرسش طی دو مرحله انجام شد: اول، بر اساس رویکرد سیستمی به دانشگاه، با استفاده از روش گروه­محوری، راهبردهای هفت­گانۀ تقویت حضور مکاتب علمی در دانشگاه­ها استخراج شدند. دوم، در چارچوب ارزیابی قوانین و مقررات، با استفاده از معیار راهبردهای هفت­گانۀ مذکور، تمامی قوانین و مقررات مربوط به آموزش عالی، از نظر تأثیر آن­ها بر حضور مکاتب علمی در دانشگاه­ها، مورد بررسی قرار گرفتند. درمجموع، نتیجۀ این پژوهش آن است که قوانین و مقررات زمینۀ چندان مساعدی را برای توسعۀ حضور مکاتب علمی در دانشگاه­ها فراهم نمی ­کنند.

کلیدواژه‌ها